ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Οι νεκρολογίες δεν μου αρέσουν καθόλου. Τις πιό πολλές φορές γράφονται για να ειπωθούν καλά λόγια για αυτόν που έφυγε, καλά λόγια που δεν ειπώθηκαν όσο αυτός ήταν ανάμεσά μας. Γι΄αυτό τον λόγο όσα θυμάμαι από την επαφή μου με τον Βασίλη Δημητρίου σκοπό έχουν να φωτίσουν κάτι λίγο από την ανθρώπινη πλευρά του.

Για το μουσικό του έργο θα γράψουν άλλοι και πιθανότατα πιό καλά από μένα. Τα τραγούδια του, τα περισσότερα τα ξέρουμε όλοι. Τα έχουμε ακούσει, τα έχουμε τραγουδήσει. Από την Σωτηρία Μπέλλου και τον Στράτο Διονυσίου στην Χάρι Αλεξίου, την Δήμητρα Γαλάνη, τον Γιάννη Καλατζή, τον Γιώργο Νταλάρα, τον Μανώλη Μητσιά, την Αφροδίτη Μάνου, την Μαρινέλλα, την Ελένη Τσαλιγοπούλου, τον Χρήστο Θηβαίο, την Αναστασία Μουτσάτσου, την Κατερίνα Κούκα, την Γιώτα Νέγκα και βέβαια τις φωνές των ηθοποιών που αγάπησε, της Πέμυς Ζούνη και της Μάγδας Πένσου. Πού τις αγάπησε όσο και το θέατρο, που ήταν η μεγάλη του αδυναμία. Πόσες μουσικές έγραψε ο Βασίλης για το θέατρο, που οι πιό πολλές δεν εκδόθηκαν ποτέ.

Επιλεκτικός στις συνεργασίες του, τα τελευταία 20 χρόνια έγραφε μουσικές και τραγούδια, κυρίως για τηλεοπτικές σειρές. Κάποιες από αυτές έμειναν στην μνήμη μας ακριβώς λόγω της μουσικής και των τραγουδιών του. Από που να αρχίσει και που να καταλήξει κανείς… “Βαμμένα κόκκινα μαλλιά”, “Ο μεγάλος Θυμός”, “Η πρόβα του νυφικού”, “Ματωμένα Χώματα”, “Η αγάπη άργησε μιά μέρα”, “Παλίρροια”, “Καρυωτάκης”. Πόσα τραγούδια βγήκαν μέσα από αυτές τις σειρές… “Το πεπρωμένο”, “Αλλη μιά μέρα”, “Θα΄ρθείς”, “Χαμένη ζωή”, “Αγάπη” , “Φίλα με” , “Ποιά θάλασσα” , “Για τα μάτια σου” καί πόσα άλλα. Τραγούδια που μπήκαν στην καθημερινότητά μας και την χρωμάτισαν με αυτή την ιδιαίτερη ευαισθησία που είχαν οι μουσικές του.

Γνωριστήκαμε στη “Λύρα” ,στα παραδοσιακά γραφεία της οδού Ζαλοκώστα μέσα από μια κασσέτα που μου έφερε δειλά μια μέρα στο γραφείο ο Χρήστος Θηβαίος. Οταν τον ρώτησα τι περιέχει μου απάντησε ότι έχει κάποια τραγούδια από μια τηλεοπτική σειρά που θα παιζόταν τον χειμώνα, που του πρότεινε να τραγουδήσει ο παραγωγός του, ο Αγγελος Σφακιανάκης. “Αλλά”, συμπλήρωσε ο Χρήστος, “είναι πολύ ωραία τραγούδια, αλλά πολύ ερωτικά, πολύ στρογγυλά, δεν ξέρω αν κάνουν για μένα”. Ο Χρήστος ήταν τότε στο ξεκίνημά του ουσιαστικά ήταν το κεντρικό πρόσωπο στους “Συνήθεις Υπόπτους” που μόλις είχαν κυκλοφορήσει τον πρώτο τους δίσκο. Με το πού βάλαμε την κασσέτα να παίζει και ακούστηκε το πρώτο μισό από το “Πόσο πολύ σ΄αγάπησα”, έπαθα πλάκα και κοίταξα περίεργα τον Χρήστο. “Αναρωτιέσαι αν πρέπει να το πείς; Μα είναι τραγουδάρα!”. Τον χειμώνα πού ήρθε προβλήθηκε ο “Μεγάλος Θυμός”, κυκλοφόρησε ο δίσκος με τα τραγούδια και όλα τα υπόλοιπα είναι πιά ιστορία.

Αυτό που έμεινε ,εκτός από τα τραγούδια, ήταν και η συνήθεια του Βασίλη Δημητρίου να περνάει για καφέ από την “Λύρα” και να τα λέμε. Εκεί ,ουσιαστικά τον γνώρισα. Κάθε τόσο μας παρέσυρε για φαγητό και καλό κρασί σε κάποιο καινούργιο στέκι του κέντρου που είχε ανακαλύψει. Τού άρεσε το καλό φαγητό, το καλό κρασί ,γύρω από ένα τραπέζι με καλή παρέα…Συνέχισε να γράφει τραγούδια πού έγιναν επιτυχίες, συνέχισε να γράφει μουσικές για το αγαπημένο του θέατρο και ξανασυναντηθήκαμε επαγγελματικά στην έκδοση της μουσικής που είχε γράψει για τα έργα του Αριστοφάνη. Μουσικές από τις “Θεσμοφοριάζουσες”,τους “Ορνιθες”,τις “Εκκλησιάζουσες”, τις “Νεφέλες” ,την “Λυσιστράτη”, τον “Πλούτο” και τους “Ιππής”. Παραστάσεις που ανέβηκαν στην Επίδαυρο από το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με σκηνοθέτες τον Ανδρέα Βουτσινά, τον Θύμιο Καρακατσάνη, τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο, τον Κώστα Μπάκα. Παραστάσεις που άφησαν εποχή. Για τις συνεργασίες του αυτές, ο Αντρέας Βουτσινάς ,έγραψε “Ζήτησα βοήθεια από τον Βασίλη Δημητρίου. Ο Βασίλης μου έστειλε ένα σάκο γεμάτο δώρα.

Μουσικός με μέγεθος και κυρίως με αίσθηση θεατρική, θά έλεγα και με ένα ιδιαίτερο χιούμορ που αβίαστα χτυπά τις Αριστοφανικές φλέβες. Συνθέτης που ξέρει να περπατά στα μονοπάτια μιάς παράστασης. Δουλευτής, ευαίσθητος, ιδιαίτερος και πάντα ανήσυχα δημιουργικός

Γιώργος Μιχαλακόπουλος

Μουσική για το έργο του Αριστοφάνη που το Κ.Θ.Β.Ε.ετοίμαζε για την Επίδαυρο. Τα δώρα ξεπερνούσαν κάθε ελπίδα μου. Είχα την ευκαιρία να ανεβάσω έργο του Αριστοφάνη με μουσική που δε σου θύμιζε τις καλοκαιρινές επιθεωρήσεις που βλέπουμε κάθε τόσο”. Ο δε Γιώργος Μιχαλακόπουλος σημείωσε “Η μουσική στην Αττική κωμωδία παίζει κυρίαρχο ρόλο. Αυτό δηλώνει και την αξία που πρέπει να έχει ο συνθέτης που υπηρετεί τη φωτεινή πλευρά του Αρχαίου Δράματος. Με έναν άξιο συνθέτη σαν τον Βασίλη Δημητρίου η τύχη μου έδωσε τη χαρά να είμαι φίλος και συνεργάτης από τα πρώτα μας βήματα στην ερμηνεία των έργων του Αριστοφάνη. Μουσικός με μέγεθος και κυρίως μα αίσθηση θεατρική, θά έλεγα και με ένα ιδιαίτερο χιούμορ που αβίαστα χτυπά τις Αριστοφανικές φλέβες. Συνθέτης που ξέρει να περπατά στα μονοπάτια μιάς παράστασης. Δουλευτής, ευαίσθητος, ιδιαίτερος και πάντα ανήσυχα δημιουργικός”.

Αυτό ακριβώς ήταν ο Βασίλης Δημητρίου. Καί άνθρωπος ιδιαίτερα χαμηλών τόνων. Στην παρουσίαση των δύο ψηφιακών δίσκων με τις μουσικές του Αριστοφάνη που έγινε στον “Ιανό”, μού έκανε την τιμή να με βάλει στο πάνελ, δίπλα στον Κώστα Γεωργουσόπουλο και τον Γιώργο Μιχαλόπουλο. Κάθησα κι έγραψα ένα κείμενο που περιείχε όλη του την διαδρομή, όλες του τις επιτυχίες. Του τα έδωσα να τα διαβάσει και με παρακάλεσε να μην τα πώ όλα αυτά. “Δεν υπάρχει λόγος”, μου είπε. Στον τελευταίο του δίσκο, τις “Συντομογραφίες”, μελοποίησε στίχους του Γιάννη Κακουλίδη και τα τραγουδια ερμήνευσαν ο Μανώλης Μητσιάς και η Γιώτα Νέγκα. Ο δίσκος περιείχε κάποια συγκλονιστικά τραγούδια, που όμως δεν έγιναν επιτυχίες. Είχε αρχίσει η εποχή των εκπτώσεων. Ευτυχώς, τα τραγούδια μένουν και είμαι σίγουρος ότι κάποιοι άλλοι στο μέλλον θα τα ανακαλύψουν από την αρχή.

like us

Άγγελος Κουτσούκης

Ο Άγγελος Κουτσούκης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και ξεκίνησε να δουλεύει στα 18 του, στο περίφημο βιβλιοπωλείο Kauffman. Από τη δεκαετία του ’80 μέχρι το 2008 έκανε εκπομπές στα περισσότερα από τα Αθηναϊκά ραδιόφωνα. Αυτή ήταν η “ερωτική” του σχέση. Γιατί η “συζυγική” ήταν οι Δημόσιες Σχέσεις στην ιστορική δισκογραφική εταιρεία LYRA από το 1994 μέχρι το 2013. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο σχέσεις, πρόλαβε να κάνει κάποιες συνεντεύξεις σημαντικών προσώπων, που δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά του μουσικού τύπου, σαν αυτές της Φλέρυς Νταντωνάκη ή του Άκη Πάνου. Το γράψιμο υπήρξε ένα απωθημένο, που η κρίση έβγαλε στην επιφάνεια. Το μυθιστόρημα “Ο άνθρωπος που έμενε στο Φάρο” είναι το πρώτο του βιβλίο.

About the author

Who‘s behind this

Demo

Skyler

Photographer

skyler@moreno

Phone: 555-357-3005

Charming, CA

8727 Sutter Street

Copyright 2013 by YOOtheme - All rights reserved
powered by Warp 7 Framework and
designed and crafted with UIkit

Demo