Στην πρόβα Σαββόπουλου-Βιτάλη

Πότε το χετε ξανακάνει; τους ρώτησαν σε μια πρόβα. Είπαν αμέσως ταυτόχρονα: ποτέ!

Τρεις βδομάδες πρόβες για 22 τραγούδια με κιθάρα και πιάνο. Για δυο παραστάσεις σε ένα μικρό θέατρο. Αλλά παραστάσεις δυο καλλιτεχνικών ζωών ξεχωριστών, δυο φωνών της καρδιάς μας, που ενώνονται πρώτη φορά.

“Πες το εσύ Ελενάκι κι αυτό, το λες πολύ ωραία”, “Διονύση μόνος σου. Μ αρέσει πιο πολύ”. “Ψηλα το πήραμε”. “Δώσε μου πάλι το τόνο”. “εδώ να κάνω λαλαλαλά ή μμμμμμμ;”

Παρτιτούρες και στίχοι παντού σε ένα δωμάτιο με γλυκό φωτισμό, περσικά χαλιά και το Φθινόπωρο να μπαίνει απαλά από το παράθυρο. Τα πλήκτρα στη μέση, μπροστά από ένα πιάνο σαν για να τα “ελέγχει” και η κιθάρα μόνιμα στον καναπέ. Και δυο εξαιρετικοί μουσικοί (Στάθης Αννινος, Βασίλης Χατζηνικολάου) να σκαλίζουν το σολ μινόρε και το ντο μαντζόρε ο ένας με τα πλήκτρα και άλλος με τις φωνές.

Αγχος, προσπάθεια, κόπος να βρεθεί ο κοινός τόπος ενός δημιουργού μύθου και μιας ερμηνεύτριας θρύλου. Να βρεθούν οι κοινές γραμμές στη φωνή, στον τρόπο, να υπερπηδηθούν εμπόδια, να αλλάξουν συνήθειες χρόνων, να γίνει ένωση πραγματική. Και στο τέλος κάθε βράδυ αγκαλιές και φιλιά “μπράβο σου Ελένη, έσκισες σήμερα”, “Διονύση μου, τι τραγούδια είναι αυτά”

Διάβασμα σπίτι, διάβασμα στην πρόβα και κάθε μέρα ένα βήμα πιο κοντά, πιο ψηλά, πιο καλά. Για δυο λάιβ λίγο ιντραγκαδόρικα μιας και ο χώρος μικρός ξεκίνησαν για έναν καλό σκοπό και η πορεία έφερε μια μοναδική καλλιτεχνική παράσταση/εμπειρία. Σπάνια δουλειές σε αυτή την κατηγορία καλλιτεχνών είναι τόσο αμιγώς καλλιτεχνικές.

Το θέατρο ως σύμβολο και το πνεύμα του ιδρυτή του έδιναν την ενέργεια και τον τόνο για το ύφος. Ο μικρός χώρος από μόνος του έβαλε κανόνες γοητευτικούς σε δυο καλλιτέχνες που έχουν συνηθίσει να τραγουδάνε μπροστά σε πλήθη. Background τα παιδιά που βοηθάνε τους πρόσφυγες κάπου μακριά εκεί στην Ειδομένη και από αυτές τις παραστάσεις παίρνουν λίγη υλική δύναμη αλλά κυρίως τη δύναμη της έννοιας οτι ο καθένας μπορεί αν βάλει ένα χεράκι βοήθειας στην ανάγκη για την ελπίδα. Και οι συνεθελοντές τους στις άλλες δράσεις της ομάδας στην Αθήνα, να χαίρονται διακριτικά και να ρωτάνε πως μπορούν να βοηθήσουν πρακτικά στο live (σκούπισμα, σφουγγάρισμα θεάτρου και άλλα χιουμοριστικά έπεσαν στο τραπέζι).

Μια μακριά προετοιμασία που έχτισε μια ωραία συνεργασία με μεγάλο καλλιτεχνικό κόπο. Τραγούδια που ακούγονται σπάνια και δεν έχουν ξανατραγουδηθεί με αυτούς τους συνδυασμούς. Είναι όλα αυτά που λέμε στις παρέες, που γράφουμε στις ρομαντικές μας στιγμές, μαζί.

Και φτάσαμε στην τζενεράλε. Να δοκιμάζουμε χωρίς ήχο. Χωρίς ήχο; Ναι, ναι. Και με λίγα φώτα στατικά αλλά θεατρικά. Και έγινε μια πρόβα που όλοι σιώπησαν και όλοι κάθισαν ν ακούσουν. Πρώτη φορά ηχολήπτες στις θέσεις κοινού να ακούνε για εκείνους. Και άλλοι τεχνικοί και συμμετέχοντες σε διάφορες εργασίες να σταματάνε και στο τέλος η πρόβα να εξελιχθεί σε πριβέ παράσταση με θερμό χειροκρότημα και μάτια βουρκωμένα. Η γοητεία του λιτού σκηνικού παρέα με το τραγούδι αυτό καθαυτό και άπλωσαν δίχτυα μαγικά και ονειρεμένα.



ΤΙ: Διονύσης Σαββόπουλος – Ελένη Βιτάλη
ΠΟΥ: Θέατρο της οδού Κυκλάδων
ΠΟΤΕ: 19 , 20 Οκτώβρη 2015

Λίγοι οι τυχεροί που πρόλαβαν να εξασφαλίσουν εισιτήριο για αυτές τις παραστάσεις που δεν έχουν ξαναπαρουσιαστεί και δεν θα επαναληφθούν με αυτή τη μορφή. Τα φώτα θα χαμηλώσουν στην πλατεία και καλλιτέχνες και κοινό θα ζήσουν ένα ταξίδι. Αυτά που όταν συμβαίνουν τα νιώθεις και δεν τα ξεχνάς ποτέ.

Η συνάντηση των δύο όμως, από ότι όλα δείχνουν θα συνεχιστεί και θα μας ταξιδέψουν πολλές νύχτες τον Χειμώνα ετούτο.

Από την Fb σελίδα της Ελένης Καλέση, της νέας συνεργάτιδας του Δ. Σαββόπουλου, αντιγράφουμε το δικό της συναίσθημα:

Ηταν ίσως η πιο συγκλονιστική πρόβα που έχω ζήσει. Αυτές οι φωνές, μια κιθάρα και ένα πιάνο στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων χωρίς ενίσχυση ήχου.
Σε αυτής της εμβέλειας καλλιτέχνες αυτό συμβαίνει σπάνια ή μπορεί να συμβεί μια στιγμή μέσα στα άλλα. Ηταν αποτέλεσμα μιας μακριάς προετοιμασίας και μιας αρμονικής συνεργασίας όλων των μερών σε ένα project που φαντάζει απλό ή εύκολο και είχε μεγάλο καλλιτεχνικό κόπο.
Τραγούδια που δεν ακούγονται συχνά και δεν έχουν ξανατραγουδηθεί με αυτούς τους συνδυασμούς σε ένα χώρο σύμβολο με όνομα βαρύ.
Η συνάντηση κορυφής και ο σκοπός καλός. Είναι όλα αυτά που λέμε στις παρέες, που γράφουμε στις ρομαντικές μας στιγμές, μαζί.
Για μένα που έχω μια ροπή και αγάπη στις μεγάλες σκηνές και τις υπερπαραγωγές ήταν μια αποκάλυψη και πολύτιμη επαγγελματική εμπειρία.
Και το ότι ακούω ζωντανά “τη Σούλα και το Δεσποτίδη” πάγιο αίτημα μου ως κοινό, είναι η στιγμή μου. Ανυπομονώ για αύριο.
Τα εισιτήρια όσα επιτρέπει ένας τέτοιος χώρος, έχουν εξαντληθεί από την δεύτερη μέρα και είναι δυο παραστάσεις που δεν θα επαναληφθούν με αυτή τη μορφή.
Τυχεροί όσοι πρόλαβαν. Νομίζω θα ζήσουν πραγματικά αυτό που λέμε μυσταγωγία.

like us

Musicom

Musicom Greece is a team of Professionals coming from the Culture Industry with great experience in Communication, Music Production, Visual and Graphic Arts, Concert Organising, Copywriting and more… Our philosophy stands on : Loving Music, Promoting Music and Positive Human Thought. The members of the team have been working as P.R. Officers in top Record Labels, executive Producers, Directors, Curators, Graphic Designers etc.

About the author

Who‘s behind this

Demo

Skyler

Photographer

skyler@moreno

Phone: 555-357-3005

Charming, CA

8727 Sutter Street

Copyright 2013 by YOOtheme - All rights reserved
powered by Warp 7 Framework and
designed and crafted with UIkit

Demo