Μέρες παράξενες… θαυμάσιες μέρες!
Δύο συναυλίες, ένα κείμενο-ημερολόγιο κι ένα τέλος∙ ένα τέλος που όλοι βλέπουμε πως έρχεται και κανείς δε θέλει να αποδεχτεί.
Φωτογραφίες: Μυρσίνη Μπογδάνου
Παρασκευή 25 Σεπτέμβρη, Γαλάτσι
Οι περισσότεροι είχαμε να ακούσουμε τους Active Member από το Χαλάνδρι και την Πέτρα . Οπότε ένα μικρό μούδιασμα το είχαμε λίγο στην αρχή. Κράτησε όμως όσο και το intro του Cosmos Alivas. Ύστερα ήρθε το «βάστα», ο «φύλακας άγγελος», το «άλλο ένα ψέμα» και… η Μάγια! Ανέβηκε στη σκηνή κι απλά τραγούδησε με την καρδιά της. Πόσο όμορφο να ακούς από ένα παιδί το «μπορούμε κι αλλιώς»… Πόσο νιώθεις ότι πραγματικά μπορείς κι εσύ να δεις τα πράγματα αλλιώς… Πόση δύναμη παίρνεις όταν ακούς από αυτή τη γλυκιά φωνούλα τις λέξεις «μέρες παράξενες… θαυμάσιες μέρες»… Γιατί αυτό έχουν οι μέρες μας… Μπορεί να είναι παράξενες, αλλά σίγουρα είναι θαυμάσιες!
36 κομμάτια ακούστηκαν εκείνο το βράδυ… σα να ήταν με μια ανάσα… κανείς μας δεν κατάλαβε πότε τελείωσε η συναυλία… μας έμεινε ένα γλυκό χαμόγελο και… στιγμές! Στιγμές όπως η παρέμβαση από το Στέκι του Γαλατσίου για τους πρόσφυγες, ο χαμένος αδερφός που βρίσκουμε κάθε φορά στο «πύρινο βιος», η εμφάνιση του Βέβηλου στους «μύθους του βάλτου», η old school «ώρα των σκιών», το πάντα συγκινητικό, καταραμένο κι ευλογημένο ταυτόχρονα, «δεν είμαι κανενός» (σε είχα πάρει απόμερα και στο ‘χα πει και πάλι… δεν είμαι κανενός μόνο μια ρίζα μου τρυπά το κεφάλι… δένει τα χέρια μου γερά, πισθάγκωνα μην αρπαχτώ απ’ τα ψέματα και της συγγνώμης το άρωμα…), η ολοκαίνουρια «μπαλάντα του συνένοχου» που έχει τον τρόπο να γεμίζει κάθε κενό της ψυχής σου και βέβαια τα παιδιά… Γιατί τη Μάγια την ξανακούσαμε να μας τραγουδάει το «παρέα και νοιάξη» δίνοντας τελείως διαφορετικό νόημα και διάσταση στους στίχους που έχουμε τραγουδήσει… και μετά ήταν η σειρά του Ramon να πει με τον πατέρα του το «κάνε μου τη χάρη»… Και στο τέλος πάλι η Μάγια στο «σκιάχτρο»… αγκαλιά με το μπαμπά και τη μαμά της… Μέρες παράξενες… Θαυμάσιες μέρες…
Φωτογραφίες: Μυρσίνη Μπογδάνου
Κυριακή 27 Σεπτέμβρη, Πειραιάς
Ναι… μέρες παράξενες… θαυμάσιες μέρες… Σε ένα υπέροχο κατάλευκο Βεάκειο με τα τζάμια στη σκηνή να σου προσφέρουν τον Πειραιά στο… πιάτο, με ένα φεγγάρι που ήθελε να… μεγαλώσει και να γίνει πανσέληνος κρυμμένο στα σύννεφα, με μια έκλειψη που ήταν θέμα ωρών να έρθει και να το βάψει κόκκινο και τη μυρωδιά της βροχής που είχε πέσει την προηγούμενη μέρα… οι Active Member έκαναν την προτελευταία εμφάνισή τους στην Αττική. Μια βραδιά εντελώς διαφορετική από εκείνη που ζήσαμε δυο μέρες πριν, μια βραδιά γεμάτη μυστηριακή ενέργεια, μια βραδιά για λίγους και καλούς. Μια από τις καλύτερες συναυλίες τους ως προς την ουσία της. Γιατί νιώσαμε όλοι τους στίχους, ακούσαμε λεπτομέρειες στη μουσική που ίσως είχαμε παραβλέψει κι όταν στο τέλος ανεβήκαμε και καθίσαμε στη σκηνή, καταλάβαμε ότι το τέλος είναι πια τόσο κοντά που οι στιγμές αυτές πρέπει να μείνουν μέσα μας ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.
Μπορεί τα τραγούδια που ακούσαμε τα ήταν τα ίδια με το Γαλάτσι (με την αντικατάσταση του «παρέα και νοιάξη» από την «άστεγη μπαλάντα»), αλλά όλα τα υπόλοιπα ήταν διαφορετικά. Ίσως γιατί το low bap ξεκίνησε από τον Πειραιά κι ετοιμαζόταν να τον αποχαιρετίσει, πάντα ως Active Member. Γιατί το low bap δεν πρόκειται να πάει πουθενά. Όσο υπάρχουν τα τραγούδια και οι άνθρωποι που υποστηρίζουν τη ζωή τους με το λόγο τους (κι αντίστροφα) τίποτα δεν πρόκειται να φύγει… Αλλά να… αυτή η ενέργεια στο «φυσάει κόντρα» πάρα πολύ θα μας λείψει… κι αυτό που φωνάζουμε «είμαι εδώ ρε σου λέω είμαι εδώ»… κι αυτό θα μας λείψει πολύ… κι ας ξέρετε ότι εδώ θα ‘μαστε ό,τι κι αν γίνει… μας αρέσει να το φωνάζουμε… κι ο κύκλος στη «μάσκα» θα μας λείψει πολύ… κι ας μετράμε μελανιές τις επόμενες μέρες… και η αγκαλιά στο «σκιάχτρο»… αυτή κι αν θα μας λείψει… γι’ αυτό ήταν όλα τόσο όμορφα στο Βεάκειο… γιατί καταλάβαμε ότι μας μένει μόνο μια φορά ακόμα να τα ζήσουμε και δώσαμε κομμάτι της ψυχής μας…Συγκινηθήκαμε όλοι όταν είδαμε το Μιχάλη να αγκαλιάζει τη μαμά του κι ύστερα να γίνονται μια μεγάλη αγκαλιά με τη Γιολάντα και τελικά όλους εμάς που ήμασταν πάνω στη σκηνή… όπως είπαμε και στην αρχή… Μέρες παράξενες… Θαυμάσιες μέρες…
Επόμενα live Active Member:
Λάρισα (9/10),
Βόλος (10/10),
Θεσσαλονίκη (16-17/10) και
το τελευταίο στην Αθήνα (7/11)…
Καλή αντάμωση στα πιο όμορφα…
Υγ: Ευχαριστώ πολύ τον Κωστή για το βίντεο του Πειραιά και τον Johnys Dk για το βίντεο από το Γαλάτσι. Και βέβαια τη Μυρσίνη για τις υπέροχες φωτογραφίες της…
