«Ελλάδα Γιορτή Γεύσης» Αθηνόραμα 2016 | Photo Story Telling
Γύρω στις 7 και μετά από μία συνεννόηση με τους συνεργάτες μου βρέθηκα στην πύλη της Τεχνόπολις για την εκδήλωση «Ελλάδα Γιορτή Γεύσης» Αθηνόραμα 2016. Η αποστολή μου ήταν ένα ρεπορτάζ για ελληνικά προϊόντα που θα παρουσιάζονταν στην έκθεση. Ένα photo story telling για ότι θα έβλεπα.
Τελικά 2,30 ώρες και περίπου 350 φωτογραφίες μετά αποφάσισα να κάνω τα δικά μου. Και αυτό απλά σημαίνει ότι απ’ όλη την έκθεση κράτησα τρία γεγονότα που θα μοιραστώ μαζί σας. Στην είσοδο και ενώ έχω κάνει πέντε βήματα δυο κοπέλες, ένα μικρό stand του «Μικρού Ήρωα». Εκεί νομίζω ότι όλοι πρέπει να σταματήσουν. Οι δύο κοπέλες με τα υπέροχα χαμόγελα τους δεν πούλαγαν κάτι, απλά μίλαγαν για τα παιδιά, τους Μικρούς αυτούς Ήρωες που αντιμετωπίζουν αυτό που πολλές φορές είναι ταμπού ακόμα και να το ονομάσουμε. Τον καρκίνο. Ξεκίνησα λοιπόν να περιδιαβαίνω ανάμεσα στα περίπτερα των εκθετών. Χρώματα, αρώματα και γεύσεις παντός είδους έπαιζαν παράξενα παιχνίδια στο μυαλό μου, αλλά εγώ ακάθεκτος και προσηλωμένος σε αυτό που είχα πάει να κάνω. Με παρέα το φακό μου αποθανάτιζα τα πάντα.
Εκεί σε ένα κλικ, μου έκανε κλικ ένα περίπτερο από την Τζια. Μέλι Αγγελική, ο άνθρωπος που το παρουσίαζε με ένα γλυκό χαμόγελο μίλαγε για το όνομα του προϊόντος του, περήφανος ότι είναι το όνομα της κόρης του. Να είπα κάτι που ξεχωρίζει. Τράβηξα φωτογραφίες το περίπτερό του και συνέχισα τη διαδρομή μου. Εξουθενωμένος πλέον και ενώ οι δείκτες του ρολογιού έδειχναν 9:15 κοίταξα γύρω μου. Είδα ότι είχα περάσει από παντού εκτός από ένα περίπτερο και κατευθύνθηκα προς τα κει. Μια πολύ γνωστή φυσιογνωμία δέσποζε με την παρουσία της σ’ αυτό.
Ήταν η Μάγια Τσόκλη στο περίπτερο της μπύρας «ΝΗΣΟΣ». Μια Ελληνική μπύρα, με διεθνή βραβεία, το ίδιο καταξιωμένη όπως και η ιδιοκτήτριά της. Πλησίασα και μιας και ήταν το τελευταίο μου περίπτερο δέχτηκα την πρόσκληση να δοκιμάσω. Στην αρχή συντηρητικά, πίνοντας τη βραβευμένη μπύρα pilsner και κάνοντας μια μικρή συνέντευξη στην Κα Τσόκλη, για το πώς μια γυναίκα με τόσο έντονη δράση και περιπέτεια μέσα από τα ταξίδια της αποφάσισε να μπει στο πεδίο της επιχειρηματικότητας. Και εκείνη μου εκμυστηρεύτηκε ότι πέρα του ότι της άρεσε που δημιουργούσε κάτι, με την επιχειρηματικότητα δεν ασχολείται η ίδια γιατί δεν το ‘χει. Έτσι απλά.
Είναι πολύ όμορφο να μπορείς να μιλάς με κάποιον που έμπαινε για χρόνια στο σπίτι σου με τόση απλότητα και ειλικρίνεια. Αποφάσισα να κάνω και μια δοκιμή και στη φρέσκια, απαστερίωτη μπύρα τους. Η γεύση ήταν απλά θεϊκή. Έτσι λοιπόν μου γέμισαν ένα ποτήρι που δεν το ήπια εκεί αλλά το πήρα για το σπίτι. Ευτυχώς που βρισκόμουν κοντά του, γιατί δεν είναι σύνηθες θέαμα να περνάς όλη την πλατεία του Κεραμεικού μ’ ένα ποτήρι μπύρα στο χέρι. Για του λόγου του αληθές σας παραθέτω και τη φωτογραφία της δίπλα στο laptop όπου ξεκίνησα να γράφω αυτά που διαβάζεται. Σάββατο 11 και Κυριακή 12 Ιουνίου η έκθεση είναι ανοιχτή από το πρωί. Κάντε ένα κόπο και περάστε, δε θα χάσετε. Προτροπή μου, χαμογελάστε στις κοπέλες του Μικρού Ήρωα, ακούστε την ιστορία του περήφανου πατέρα για το μέλι Αγγελικής και τελειώστε με μια παγωμένη μπύρα ΝΗΣΟΣ. Καλό σας βράδυ.
